Afspraken leg je vast op papier. Andere voel je iedere keer als je dezelfde route loopt.
Wanneer ik in München ben, maak ik regelmatig een wandeling. Geen spectaculaire route van urenlang door de bergen, maar een wandeling vanaf het kantoor van Ventus aan de Moosacher Straße, dwars door het Olympiapark, richting een van de meest iconische locaties van de Duitse industrie. Nog geen twee kilometer, nog geen half uurtje lopen. Ik loop deze route alweer een paar jaar en weet inmiddels dat ik de komende jaren deze route mag blijven lopen. Genoeg tijd om na te denken. En dat doe ik ook.
Over projecten. Over mensen. Over de weg die we als Ventus hebben afgelegd.
De eerste keer dat ik deze wandeling maakte, kende ik de route nauwelijks. Ik liep vooral om mijn hoofd leeg te maken tussen afspraken door. Even weg van de drukte, de agenda’s en de telefoontjes. Gewoon lopen. Inmiddels ken ik iedere bocht. Ik weet precies waar het pad het park in draait. Waar de stad even stil lijkt te worden. Waar de torens ineens weer zichtbaar worden tussen de bomen. En iedere keer denk ik eigenlijk aan hetzelfde.
Hoe bijzonder het is dat vertrouwen altijd langzaam ontstaat. Niet in een presentatie. Niet in een contract. Maar in de dagelijkse praktijk. Door er te zijn. Door afspraken na te komen. Door mensen op de juiste plek te zetten en ze daar succesvol te laten zijn.
Terwijl ik door het Olympiapark loop, realiseer ik me dat deze plek eigenlijk veel symboliek in zich draagt. Hier kwamen ooit de beste sporters ter wereld samen. Hier werden ambities werkelijkheid. Hier werd geschiedenis geschreven. En ondertussen loop ik daar, als CEO van Ventus, na te denken over onze eigen reis. Over de specialisten die dagelijks namens ons het verschil maken. Over de relaties die we hebben opgebouwd. Over het vertrouwen dat we in de afgelopen jaren hebben gekregen.
Soms zijn de belangrijkste momenten in een onderneming namelijk verrassend stil.
Geen persberichten. Geen grote aankondigingen. Geen champagne. Alleen een wandeling van vierentwintig minuten.
Toen ik deze route onlangs weer liep, merkte ik dat mijn gedachten anders waren dan vijf jaar geleden. Minder gericht op wat er achter ons ligt en vooral op wat er nog voor ons ligt.
Nieuwe uitdagingen. Nieuwe projecten. Nieuwe collega’s. Nieuwe kansen. En terwijl ik het park uitloop en de bestemming dichterbij komt, denk ik eigenlijk maar één ding:
Wat mooi dat ik deze wandeling voorlopig nog vaak mag maken.
Sommige routes worden vanzelf onderdeel van je leven. Deze route is voor mij een herinnering geworden aan wat je kunt bereiken als mensen elkaar vertrouwen, samen bouwen en vooral heel lang blijven doorlopen. Dus ja, ik denk dat ik hier de komende jaren nog regelmatig zal lopen. Vierentwintig minuten. Dwars door het Olympiapark. Met dezelfde gedachten.
En met minstens vijf mooie jaren voor ons.
Flip Houtman
CEO Ventus